De leukste postbode van Utrecht

De leukste postbode van Utrecht brengt pakjes rond in mijn wijk. Het is een allochtone jongen die zijn nog gebrekkige Nederlands compenseert met het enthousiasme en de stralende lach waarmee hij voor de deur staat. Ik heb hem nog niet op chagrijn kunnen betrappen. Of het nou regent of niet, zijn humeur is altijd zonnig. En als hij met de brievenbus moet klepperen, omdat mijn bel het weer eens niet doet, start 'ie met de opmerking dat 'het zo ook goed werkt'. Een pakje krijgen is op zichzelf al leuk, maar een pakje van hem maakt je dag goed.

Daarnaast levert hij een enorme bijdrage aan de integratie.... De mijne wel te verstaan. Want hoe graag ik ook zou willen, ik ben lang niet altijd thuis als er een pakje voor me is. Geen nood. Met hetzelfde zonnige humeur dropt hij mijn pakje elders in de straat, maakt niet uit waar. Bij mij ligt dan een schatzoekerspapiertje waarop staat waar ik de buit kan afhalen. Ik ben de hele straat al zo'n beetje af geweest: van studentenhuis tot uitzendbureau, van de naaste buren tot de overkant. Voor iemand die nog niet zo lang in Utrecht woont, is dat een prachtige manier om de buren een beetje te leren kennen. En het voelt een beetje gênant, zo'n hele buurt die wat voor me doet.

Tot ik er deze week achter kwam hoe het werkt. Puur gemeenschapsdenken! Rouvoet en Vogelaar zouden trots op mijn postbode zijn. Dit keer was ik wel thuis voor het ontvangen van het pakje. Met hetzelfde blije gezicht vraagt mijn postbode of ik meteen een pakje voor de buurman aan wil nemen. Die was niet thuis, en als ik het hem even bracht, hoefde mijn buurman straks niet helemaal naar het postkantoor. Dat was zo'n gedoe. Gezelliger als ik het zou doen. Tegen zo'n redenering èn stralende lach kan je toch niet op? Hoezo een hele buurt die wat voor mij doet? Voor de postbode zul je bedoelen!

De leukste postbode van Utrecht, echt waar.