Louise Vet

Louise Vet (1954) studeerde biologie in Leiden. Na een jaar onderzoek aan de Universiteit van California te Riverside promoveerde ze in Leiden op een fundamenteel gedragsecologisch onderwerp aan parasitaire insecten. In 1984 kreeg zij een aanstelling bij de Wageningen Universiteit, vanaf 1997 als hoogleraar Evolutionaire Ecologie. In 1996 ontving zij The Silverstein - Simeone Award van The International Society of Chemical Ecology. Sinds 1999 bekleedt zij de functie van directeur van het Nederlands Instituut voor Ecologie (NIOO-KNAW). Het NIOO verricht onderzoek op het gebied van mariene, zoetwater en terrestrische ecologie. Haar eigen onderzoek aan multitrofe interacties vindt plaats bij het NIOO-Centrum voor Terrestrische Ecologie in Heteren en bij de Wageningen Universiteit waar zij haar leerstoel in de Evolutionaire Ecologie heeft behouden. In 2004 werd zij benoemd tot lid van de KNAW en in 2005 ontving zij samen met twee Wageningse collegae als eerste Nederlanders de Engelse Rank Prize for Nutrition. Ze heeft meer dan 160 publicaties in gerefereerde internationale tijdschriften en boekhoofdstukken op haar naam staan. Haar nevenfuncties zijn divers, waaronder Bestuur Nederlands Centrum voor Wetenschap en Techniek (waaronder NEMO), Raad van Toezicht Museum Naturalis, Bestuur IUCN-Nederland, Bestuur KNIOZ, lid van de Biologische Raad (KNAW) en de Wetenschappelijke Adviesraad van de European Science Foundation. Louise Vet ziet het als haar missie het belang van de biologie, en de ecologie in het bijzonder, uit te dragen naar het brede publiek via columns en in de wetenschapsquiz ‘Hoe?Zo!'

Veranderen om niet te hoeven veranderen; een metafoor uit de ecologie